Намайг өвтгөсөн болгоны өөдөөс…


Гадсан өсгийтэй өндөр гутлаа тайлаад
Гандсан зүлгэн дээр хөл нүцгэн алхлахсан
Өлмий доороосоо эрх чөлөөгөөр гижигдүүлсээр
Өнөөдөр маргаашийн заагийг бардам давахсан


Гараа далавч хэмээн алдалж, нүдээ аниад
Гагц өөрийн ертөнцдөө тэнгэрт дүүлээд
Газар дээр бус үүлэн дээр гишгэх мэт
Ганц ганцаар нь хөлөө аяар тавьж үзэхсэн

Зүг зүг рүү ширтсээр алжаасан аньсгаа амрааж
Зөн совингийн хэлбэлзлээс бодол юугаа ухрааж
Өндөрлөгт яарах шунал, өшөө хорслоо умартаад намайг
Өвтгөсөн болгоны өөдөөс инээмсэглэн очихсон

2009.12.11

This entry was posted in Шүлэг, Zaya'z. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s